۱۲سپتامبر ۲۰۲۵ – مطالعه ای به سرپرستی یو-هسیانگ شی و همکارانش از بخش زنان و زایمان بیمارستان عمومی کهنه سربازان تایچونگ در تایوان، بر ضرورت پایش بلند مدت سلامت تیروئید در زنان مبتلا به دیابت بارداری تأکید دارد، به ویژه در زنان مسن تر و دارای اضافه وزن.
دیابت بارداری، یکی از عوارض شایع دوران بارداری است که با افزایش سطح قند خون مشخص می شود، اما تأثیرات آن اغلب فراتر از دوره پس از زایمان ادامه می یابد. هدف پژوهشگران این بود که بررسی کنند آیا زنان مبتلا به دیابت بارداری(GDM) در مقایسه با زنان بدون سابقهGDM ، در بلندمدت بیشتر در معرض اختلالات تیروئیدی و بیماری های مرتبط با تیروئید قرار دارند یا خیر.
برای این منظور، محققان یک مطالعه کوهورت گذشته نگر با استفاده از داده های شبکه همکاریTriNetX در ایالات متحده که شامل پرونده‌های سلامت الکترونیکی از بیش از ۸۰ مؤسسه درمانی است، انجام دادند. جمعیت مورد مطالعه شامل زنان ۱۶ تا ۴۵ ساله ای بود که بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۵ بارداری داشتند. زنانی که پیش تر به دیابت، بیماری تیروئید، فشار خون بالا، جراحی تیروئید یا پره‌اکلامپسی مبتلا بودند، برای جلوگیری از عوامل مداخله گر از مطالعه حذف شدند. موارد GDM با استفاده از کدهای تشخیصی شناسایی شدند و شرکت کنندگان تا ۲۰سال پیگیری شدند.
برای کاهش سوگیری، پژوهشگران از روش تطبیق امتیاز تمایل(propensity score matching) استفاده کردند تا گروه های قابل مقایسه ای از نظر سن، نژاد، وضعیت چاقی، مصرف دخانیات و الکل ایجاد کنند. سپس بروز اختلالات خاص تیروئیدی از جمله پرکاری تیروئید، کم کاری تیروئید، تیروئیدیت، تیروئیدیت هاشیموتو، گواتر سمی و غیرسمی، تومورهای خوش خیم تیروئید و سرطان تیروئید را در طول دوره مطالعه بررسی کردند.
نتایج کلیدی مطالعه به شرح زیر است:
· ابتلا به دیابت بارداری با افزایش ۶۰ درصدی خطر پرکاری تیروئید همراه بود.
· زنان مبتلا به GDM با افزایش ۳۳ درصدی خطر کم کاری تیروئید مواجه بودند.
· خطر تیروئیدیت در این گروه ۵۵ درصد بیشتر بود.
· خطر تیروئیدیت هاشیموتو در زنان با سابقه ی GDM، ۳۷ درصد بیشتر گزارش شد.
· خطر گواتر سمی ۷۰ درصد و گواتر غیرسمی ۲۶ درصد افزایش داشت.
· هیچ ارتباطی بین GDM و سرطان تیروئید یا تومورهای خوش خیم تیروئید مشاهده نشد.
· این خطرات به ویژه در زنان ۳۵ تا ۴۵ساله و کسانی با شاخص توده بدنی بالای ۲۵ بیشتر بود.
با وجود ارتباط قوی میان GDM و اختلالات تیروئیدی، نویسندگان به برخی محدودیت های این مطالعه اشاره کردند. اتکا به کدهایICD برای تعریف GDM ممکن است باعث تفاوت هایی در تشخیص شده باشد، زیرا استانداردهای تشخیصی در سیستم های درمانی مختلف متفاوت هستند. همچنین، مطالعه فاقد اطلاعاتی درباره تعداد زایمان ها، زمان شروع GDM، نتایج بارداری یا عملکرد تیروئید در دوران بارداری بود که می توانست زمینه ساز تحلیل های دقیق تر باشد.
با وجود این محدودیت ها، یافته های این مطالعه پیام مهمی را منتقل می کنند: زنان مبتلا به دیابت بارداری ممکن است در بلندمدت مستعد اختلالات تیروئیدی باشند. پژوهشگران بر اهمیت پایش مداوم سلامت تیروئید، به ویژه در زنان مسن تر و دارای اضافه وزن، برای تشخیص و مدیریت به موقع تأکید کردند.
در پایان، نویسندگان نتیجه گیری کردند: «نتایج این پژوهش به شواهد فزاینده ای اضافه شد که نشان می دهند عوارض بارداری می توانند پیامدهایی برای سلامت پایدار و بلند مدت داشته باشند که فراتر از دوره پس از زایمان ادامه می یابند».
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/gestational-diabetes-tied-to-long-term-thyroid-disorders-study-finds-154788